# VX 0.2.21 — регистрација на клиент 1. Инсталирајте VX Server. Новата мрежа добива свој CA и празна листа на уреди. Администраторот ги задава имињата на серверот и мрежата. 2. На клиентскиот компјутер стартувајте VX Client Setup како администратор. Оставете „Register a new device“ вклучено. Внесете достапна серверска адреса со UDP порт, DNS името од серверскиот сертификат, име на мрежата и име на уредот. Името на мрежата е опис; довербата се утврдува со CA сертификатот. 3. Инсталатерот создава клуч и request.pem во C:\ProgramData\VX\Client. Испратете го само request.pem до администраторот. key.pem останува на уредот. 4. Во серверскиот конфигуратор администраторот го потпишува барањето преку „Prepare a new device certificate“. Вратете ги издадениот cert.pem и јавниот ca.pem на клиентот преку доверлив канал. Никогаш не испраќајте ca-key.pem. 5. Отворете VX Client Configuration, внесете апсолутни патеки до cert.pem и ca.pem и притиснете „Complete device registration“. Клиентот проверува дали сертификатот одговара на неговиот клуч, дали е валиден и дали е издаден од внесениот CA. 6. Притиснете Connect во VX Client. Во серверот уредот се појавува како Pending. Администраторот го проверува SHA-256 отпечатокот и одобрува преку глифот во панелот на уредот. Дотогаш уредот нема VX адреса и пристап до мрежата. 7. Клиентот прикажува дека чека одобрување и повторува обид на 10 секунди. По одобрувањето се поврзува автоматски. Следните поврзувања не бараат ново одобрување. Block трајно го забранува пристапот додека администраторот не избере Unblock. Ако уредот веќе има сопствен профил, исклучете „Register a new device“ и задајте ја папката на тој профил. Постоечкиот идентитет се зачувува; не користете ист приватен клуч на повеќе уреди. За веќе инсталирана апликација користете го соодветниот offline update ZIP и ClientUpdater/ServerUpdater со доверливиот SHA-256. За далечинско поврзување серверската адреса мора да е достапна од клиентот: LAN адреса сама по себе не е доволна преку интернет. Користете соодветно рутирање/проследување UDP или конфигуриран VX relay. Променето серверско DNS име се внесува и во клиентскиот конфигуратор. Пакетите се за Windows x64 и ги содржат потребните runtime датотеки. Не содржат мрежни идентитети или приватни клучеви. Инсталатерите не се потпишани со XNet code-signing сертификат; проверете ги SHA-256 сумите пред инсталација.